Aż na lekarstwo brakuje w naszym polskim kinie filmów, które mogły by zachwycić także inne narody. Ten zwiastun wygląda zachęcająco.

Na pewno się wybierzemy na ten film!

Na razie polecamy zwiastun!

Dobrze, że taki film powstał w 100 – lecie niepodległości Najjaśniejszej Rzeczpospolitej.

28 czerwca odbyło się uroczyste otwarcie Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Żywcu. Zajęcia prowadzone są w budynku Zespołu Szkół Samochodowych w Żywcu ul. Grunwaldzka 10. Wcześniej zajęcia prowadzone były w przy ul Ks. Prałata Stanisława Słonki 4 w Żywcu, jednak z uwagi na warunki lokalowe w budynku niezbędne było znalezienie innej lokalizacji. Na modernizację dachu, pomieszczeń oraz zakup wyposażenia Powiat Żywiecki wydał blisko 420 tys. zł.

W uroczystym otwarciu wzięli udział między innymi: Dyrektor biura poselskiego Posła RP Kazimierza Matusznego – Maria Wisińska-Kurz, Wicekurator Oświaty – Jacek Szczotka, Wicestarosta Żywiecki – Stanisław Kucharczyk, Członek Zarządu Powiatu – Józef Stopka, Przewodniczący Rady Powiatu – Roman Rokita, Radny Powiatu – Adrian Midor, Dyrektor Wydziału Oświaty i Wychowania Starostwa Powiatowego – Andrzej Widzyk, Zastępca Burmistrza Miasta Żywca – Marek Czul, Wójt Gminy Świnna – Henryk Jurasz, Dyrektor Poradni – Magdalena Nowakowska, ks. Adrian Trzopek oraz dyrektorzy zaprzyjaźnionych poradni.

Po uroczystym przecięciu wstęgi i poświeceniu obiektu odbyła się część oficjalna poprzedzona występami miedzy innymi dzieci z Przedszkola nr 1 w Żywcu.

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Żywcu jest publiczną placówką oświatową, z usług, której dobrowolnie i nieodpłatnie korzystają dzieci, młodzież oraz ich rodzice i nauczyciele. Placówka obsługuje dzieci zamieszkałe na terenach gmin: Żywiec, Lipowa, Radziechowy-Wieprz, Świnna, Jeleśnia, Koszarawa, Łodygowice, Łękawica, Gilowice, Ślemień, Czernichów. Poradnia jest również poradnią specjalistyczną, co oznacza, że obejmuje opieką także dzieci słabowidzące i niewidzące, słabosłyszące i niesłyszące oraz dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera.

Poradnia jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00. Placówka zatrudnia 6 psychologów, 7 pedagogów i 3 logopedów. Zgłoszenia na wizytę w poradni można dokonać osobiście lub telefonicznie. Więcej informacji na stronie poradni (TUTAJ)

Poradnia Psychologiczno- Pedagogiczna

34-300 Żywiec, ul. Grunwaldzka 10

tel. 33 861 33 09- lub 33 861 33 14

źródło: Starostwo Powiatowe

WUML, czyli Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu – Leninizmu, pseudo uczelnia propagująca ideologię komunistyczną działała w każdym powiatowym mieście. Jej animatorem była PZPR, która też na bieżąco działalność WUML – u nadzorowała. Typowała kandydatów na to szkolenie, ustawiała program, dobierała wykładowców i wyznaczała personel administracyjny i wyznaczała personel administracyjny dla tych kursów.

Podobnie jak w innych miastach również w Gdyni WUML działał przez wiele lat PRL – u. Sięgnąłem więc do „Encyklopedii Gdyńskiej” szukając w niej informacji na temat tego rzekomego „uniwersytetu”, lecz hasła WUML tam nie znalazłem. A szkoda, bo przez tę „uczelnię” przeszły setki gdynian w tamtym czasie czynnych zawodowo. W tej sytuacji zdecydowałem się na utrwalenie znanych mi strzępów wiedzy z tego zakresu, w przekonaniu, że za kilka lat nie będzie już osób znających ten dziwoląg z autopsji.

WUML – em kierował Wydział Propagandy KW PZPR i jego gdyński, miejski odpowiednik, pion propagandy KM PZPR z sekretarzem ds. propagandy. Siedziba WUML w naszym mieście mieściła się w ówczesnej Szkole Morskiej, obecnie Akademii Morskiej na Grabówku. Tam w godzinach popołudniowych i wieczornych udostępniano pomieszczenia do zajęć i tam też znajdował się niewielki pokoik, w którym mieścił się sekretariat WUML.

Na dwuletnie zajęcia kierowali sekretarze Podstawowych Organizacji Partyjnych działających w poszczególnych zakładach pracy. W większych zakładach jak stocznie i port, obowiązek ten spoczywał na Sekretarzu Komitetu Zakładowego. Na WUML kierowano kadrę kierowniczą, w tym dyrektorów oraz osoby z tzw. rezerwy kadrowej – potencjalnych kierowników różnych szczebli. Zajęcia odbywały się jesienią i zimą, poza okresem urlopowym. Miały one miejsce w godzinach popołudniowych, w związku z tym zakłady pracy zobowiązane były do udzielenia płatnych zwolnień osobom uczestniczącym w zajęciach.

O ile pamiętam, osoby takie wychodziły z pracy już około godz. 14 aby zdążyć na zajęcia na godz 16. działo się tak dwa razy w tygodniu.

Słuchacze posiadali indeksy, do których wpisywano oceny z egzaminów i zaliczeń. Do wyboru na tych „studiach” były dwa kierunki (?) mianowicie filozofia marksistowska i ekonomia polityczna socjalizmu. Po dwóch latach tych zajęć absolwent otrzymywał po zdanym egzaminie odpowiedni dokument (dyplom?) ukończenia tej wieczorówki.

Niektórzy słuchacze podchodzili bardzo poważnie do zajęć na WUML, widząc w nich szansę na awans zawodowy, bądź też utrzymanie się na zajmowanym, dobrym stanowisku.

Autor: Michał Sikora

źródło: Gdynia-w której żyję

zdjęcie: Dziennik Zachodni

Teza: IV: Postsovieticum jest postlatem apriorycznym w sensie etycznym

Do istoty sowieckiego systemu totalitarnego (zresztą jak i każdego innego totalitaryzmu), należy uznanie własnej władzy za najwyższą, absolutną wartość, której wszystkie inne wartości muszą być podporządkowane. Z tego powodu system ten nie uznaje obiektywnych, obowiązujących w sumieniu norm etycznych. Gdy wchodzi w grę zdobycie, utrzymanie lub umocnienie władzy, są one bez skrupułów łamane i gwałcone. W efekcie, wraz z powstaniem, a potem trwaniem totalitarnego systemu władzy, rodzi się zawsze niekończące się pasmo krzywd i zbrodni, których ofiarami są miliony ludzi, nawet całe narody.

Dla totalitarnych władców nie istnieje również – domagająca się uznania-obiektywna wartość prawdy. Zakłamanie należy więc do istoty takiego systemu. Bez skrupułów sięga się po wszelkiego rodzaju kłamstwa, kiedy tylko wydają się one być „pożyteczne”, gdyż ułatwiają manipulowanie ludźmi.

Wewnętrzny tragizm i głęboka sprzeczność wyraża się tutaj poprzez tłumaczenie swojego postępowania wymaganiami dobra etycznego i sprawiedliwości, podczas gdy kłamstwu nadawane są tylko pozory prawdy, aby było ono przyjmowane i osiągnęło swój cel. Tym samym, pośrednio uznaje się istnienie dobra i prawdy oraz ich wyższość, przez co, w pewnym sensie, oddaje się pokłon wartościom, które zasadniczo się neguje. Sowiecki system totalitarny należy więc osądzić jako pełen fałszu system nieludzki, bo uznanie prawdy i dobra należy do natury człowieka oraz cech różniących go od zwierzęcia.

Z powyższych względów nie można tego systemu zaakceptować, czy też wewnętrznie pogodzić się z jego istnieniem – o ile chce się zachować swoją ludzką godność. W tym sensie mówimy, że postsovieticum jest postulatem apriorycznym z punktu wymagań norm etycznych.

Kłamstwa i zbrodnie totalitarnego systemu sowieckiego trzeba ciągle demaskować, piętnować oraz protestować przeciwko nim w imię wartości i godności człowieczeństwa. Pokrywanie zaś milczeniem wymienionych cech, a także wykroczeń systemu ze względu na taką czy inną politykę lub dyplomację, należy ocenić jako etyczną winę i przejaw pewnej kolaboracji z tym systemem.

Można tu wskazać na znaczenie tzw. procesu norymberskiego po drugiej wojnie światowej. Wtedy to, po raz pierwszy w historii, postawiono przed międzynarodowym trybunałem cały szereg osobistości odpowiedzialnych za zbrodnie hitlerowskiego totalitaryzmu. Nazwano ich wobec opinii całego świata zbrodniarzami, osądzono ich według norm etyki i sprawiedliwości, uznając tym samym wyższość tych norm ponad wszelkimi systemami władzy i ich odpowiedzialność w dziedzinie polityki oraz stosunkach między narodami.

Należałoby postulować, aby w ten sposób wydano sąd na zbrodnie przeciw ludzkości – zarówno komunistycznych, jak i innych totalitarnych systemów. Jednak nie powinno się z tym czekać aż do ich upadku, pociągając je do odpowiedzialności – jak hitleryzm – dopiero ex post. Już teraz powinien działać międzynarodowy trybunał sumienia ludzkości, stawiający pod pręgierzem zbrodnicze systemy w imię apriorycznie uznanych zasad etycznych.

autor: Ks. Franciszek Blachnicki –

źródło: Wydawnictwo: Światło Życie

Szanowni Państwo!

Sztandarowym hasłem poprzedniego rządu, a zarazem obecnej opozycji totalnie targowickiej, było i jest „na chapać się ile wlezie”. Sama forsa, to za mało. Celebrycie należą się zaszczyty, ordery i tytuły. Jeden z byłych prezydentów uważa się za doktora, bo nie odróżnia normalnego doktoratu od „honoris causa”. Inny, kiedy został prezydentem, próbował olśnić ciemny naród tytułem hrabiowskim. Okazało się jednak, że są poważne wątpliwości, co do sposobu pozyskania tego tytułu przez jego ojca. Zawłaszczenie majątku nie koniecznie uprawnia do zawłaszczenia tytułu hrabiowskiego.

Może by zatem podejść do zagadnienia z drugiej strony? Jeśli jest się hrabią, to dlaczego by nie udowodnić, że jest się jednocześnie prawowitym prezydentem Polski? Nie zawracać sobie głowy jakimiś tam wyborami, które bez zaplecza politycznego przegrałoby się z kretesem. W odróżnieniu od uzurpatorów do tytułu hrabiowskiego, prawdziwy hrabia jest o niebo inteligentniejszy, od prezydentów wciśniętych nam przez sowieckich agentów. Szkoda jednak, że kompromituje się jako prezydent samozwaniec.

Pozdrawiam i do następnej soboty

Małgorzata Todd

14 czerwca br. w Sali Koncertowej Państwowej i Samorządowej Szkoły Muzycznej w Żywcu odbyła się uroczysta gala podsumowująca osiągnięcia edukacyjne w szkołach ponadgimnazjalnych prowadzonych przez Powiat Żywiecki w roku szkolnym 2017/2018.

W uroczystości wzięli udział między innymi: Jan Chrząszcz – Wicewojewoda Śląski, Jacek Szczotka – Śląski Wicekurator Oświaty, Tomasz Kowalik – dyrektor Delegatury Kuratorium Oświaty w Bielsku-Białej, Maria Wisińska-Kurz – dyrektor Biura Poselskiego Posła Kazimierza Matusznego, Krzysztof Greń – przewodniczący Rady Miasta Żywca, ks. proboszcz Grzegorz Gruszecki z parafi w Żywcu oraz władze Powiatu Żywieckiego: Starosta Żywiecki Andrzej Kalata, Stanisław Kucharczyk – Wicestarosta Żywiecki, Roman Rokita – Przewodniczący Rady Powiatu Żywieckiego, Józef Stopka i Jan Witkowski – członkowie Zarządu Powiatu, Adrian Midor – przewodniczący Komisji Edukacji Rady Powiatu, Tadeusz Pal – wiceprzewodniczący  oraz Władysław Skrzyp i Maciej Pokusa – członkowie Komisji, dyrektorzy szkół i placówek, a przede wszystkim Laureaci – młodzież wraz z nauczycielami i rodzicami.

O sukcesach uczniów szkół prowadzonych przez Powiat Żywiecki najlepiej świadczy liczba tegorocznych laureatów olimpiad, konkursów i turniejach szczebla ogólnopolskiego i międzynarodowego. Nagrody indywidualne odebrało 82 uczniów, zaś drużynowo zostało wyróżnionych 10 zespołów ze szkół ponadpodstawowych. Za swe osiągnięcia uczniowie otrzymali nagrody pieniężne od 300 do 1500 zł. Dyplomami i podziękowaniami wyróżniono też blisko 60 nauczycieli. Okolicznościowe podziękowania otrzymali również rodzice laureatów.

Całość uroczystości wzbogaciły występy artystyczne zespołów i solistów z ZSME w Żywcu (Twister), ZSOiT w Milówce (Karolina Kobielusz), I LO w Żywcu (Żaneta Rus) oraz Zespołu Muzyki Rozrywkowej Szkoły Muzycznej w Żywcu. Goście w swoich wystąpieniach złożyli gratulacje wszystkim laureatom, a także podziękowali nauczycielom i rodzicom oraz władzom Powiatu Żywieckiego za wsparcie jakiego udzielają uzdolnionej młodzieży.

Podczas uroczystości nagrodzeni zostali również zwycięzcy „Plebiscytu na Najlepszego Nauczyciela Powiatu Żywieckiego 2017/2018” czytelników „Żywieckiej Kroniki Beskidzkiej”. W plebiscycie, pod honorowym patronatem Starosty Żywieckiego Andrzeja Kalaty, w kategorii szkół podstawowych wygrała Danuta Kolonko (nauczycielka języka polskiego w Szkole Podstawowej nr 9 w Żywcu). Z kolei w kategorii szkół średnich najlepszym okazał się Janusz Szymański (nauczyciel informatyki w Zespole Szkół Ekonomiczno-Gastronomicznych w Żywcu). Oprócz nich w złotych trójkach w kategorii szkół podstawowych znaleźli się jeszcze: Jadwiga Dziedzic (nauczycielka języka niemieckiego w Gimnazjum w Cięcinie) i Tatiana Witosławska-Pernal (nauczycielka języka polskiego w Szkole Podstawowej nr 6 w Żywcu Moszczanicy), a w kategorii szkół średnich Aleksandra Bura (nauczycielka języka polskiego w I Liceum Ogólnokształcącym w Żywcu) i Daniel Pietraszko (nauczyciel matematyki w Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Żywcu). Zwycięzcy otrzymali statuetki ufundowane przez Starostwo Powiatowe w Żywcu i redakcję „Żywieckiej Kroniki Beskidzkiej”. Dodatkowo dla trzech najlepszych nauczycieli ze szkół średnich wręczono czeki o wartości 500 zł, które ufundowały władze Powiatu Żywieckiego. Nagrody wręczyli starosta żywiecki Andrzej Kalata i Mirosław Galczak, prezes Wydawnictwa Prasa Beskidzka.

Ta sympatyczna uroczystość została przygotowana przez Wydział Oświaty i Wychowania Starostwa Powiatowego w Żywcu pod kierunkiem Dyrektora Andrzeja Widzyka dzięki uprzejmości Dyrektora Szkoły Muzycznej Jolanty Tomas.

Jednym z najważniejszych punktów XXXIX sesji Rady Powiatu w Żywcu, która odbyła się w dniu 25 czerwca br. było rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z wykonania budżetu Powiatu Żywieckiego za 2017 rok.

Za rok 2017 budżet Powiatu zrealizowany został w wysokości 136 mln. zł czyli w 100,2% planowanych dochodów. Wydatki zostały wykonane na kwotę 133 mln. zł  czyli w 95,5%. Zmniejszyło się również zadłużenie Powiatu o ponad 2 mln. zł.

Sprawozdanie poprzedzone było pozytywnymi opiniami Regionalnej Izby Obrachunkowej oraz Komisji Rewizyjnej. W efekcie głosowania wszyscy Radni jednogłośnie zatwierdzili sprawozdanie finansowe, a także udzielili Zarządowi Powiatu absolutorium z wykonania budżetu za 2017 r.

Starosta Żywiecki Andrzeja Kalata, Wicestarosta Stanisław Kucharczyk oraz Przewodniczący Rady Powiatu Żywieckiego Roman Rokita złożyli na ręce Pani Skarbnik podziękowania dla całego Wydziału Finansowego za poprawną realizację budżetu.

źródło: STAROSTWO POWIATOWE W ŻYWCU

24 czerwca godz. 20.00 Polska reprezentacja rozegra najważniejszy mecz pod wodzą Adama Nawałki. Zobaczymy czy jest to dojrzała drużyna narodowa czy jeszcze będzie trzeba poczekać na następne lata. Mecz o wszystko!!! Bądźmy 12 zawodnikiem! Trzymajmy mocno kciuki!

Amfiteatr pod Grojcem będzie dziś na pewno głośny!!!

Kto wygra mecz? Polska!

Wiele ciepłych słów o sobie usłyszeli klubowicze uczestniczący w XIII Zjeździe Klubów „Gazety Polskiej”. Padły podziękowania ze strony najważniejszych polityków w Polsce. I nie były to kurtuazyjne słowa, lecz autentyczne podziękowania, skierowane do ludzi zawsze wierzących w to, że ich codzienna praca u podstaw przyniesie efekty w postaci zmian, na które Polacy czekają od dekad, że wcześniej czy później zmiana musi nastąpić. Dobra zmiana. W swoich wystąpieniach politycy zapewniali, że wszystko idzie w dobrym kierunku, że Polska wkrótce znajdzie należne jej miejsce w Europie. Klubowicze na to liczą i starają się wspierać rząd w jego staraniach, by tak się stało. Wszyscy zdają sobie sprawę, że wrogów Polski to boli. O ile jednak da się zrozumieć zachowania polityków europejskich, dla których silna Polska jest zagrożeniem dla panującego od lat w Europie status quo, o tyle trudno pojąć, jak można tolerować zdradzieckie wybryki polityków totalnej opozycji. Wśród pytań zadawanych gościom, ale i w kuluarowych rozmowach co rusz pojawiało się to, jak długo jeszcze będzie się przymykało oko na ich zaprzaństwo.

Ryszard Kapuściński

Źródło: Gazeta Polska Codziennie

Szanowni Państwo!

Przypomniała mi się taka oto scenka:

Malarz stoi na drabinie, macha pędzlem i peroruje.

– Ja, gdybym był premierem, to… Rząd powinien… itd.

Słucha tego właścicielka mieszkania i po pewnym czasie wtrąca.

– Ja, to bym zaczęła od tamtej ściany bo…

– Szanowna Paniusiu – mówi malarz – na malowaniu trzeba się znać.

– Rozumiem – odpowiada kobieta – a na rządzeniu państwem znać się nie trzeba?

To wydarzenie miało miejsce nie teraz, a w II RP. Czy coś się od tamtych czasów zmieniło? Niektórzy z nas są przekonani, że rządzić każdy umie, a najbardziej ci Nowocześni posłowie oraz (nie)rząd odstawiony właśnie od żłobu.

Darujmy sobie jednak ten żałosny kabaret w wykonaniu Targowicy Totalnej, bo oto ostatnio nawet sam pan prezydent pokazał na co go stać. Proponowane przezeń pytania do referendum kojarzą się z nieporadnością, jaką mógłby się wykazać ktoś, kto jak ten malarz, nigdy wcześniej nie miał do czynienia z prawem, a zwłaszcza rządzeniem. Odnosi się wrażenie, jakby referendalne pytania były pisane w pośpiechu, chaotycznie i nie wiadomo czemu miałyby służyć.

Czy to znaczy, że władzę może sprawować każdy? Przeciwnie, należy darzyć uznaniem i poparciem tych wszystkich, którzy mimo przeciwności potrafili zrobić coś pożytecznego dla naszego społeczeństwa i kraju. „Dobra zmiana” ma pod opozycyjną górkę i pod opozycyjny wiatr, ale nie odpuszcza. Trzymajmy za nią wszystkie kciuki.

Pozdrawiam i do następnej soboty

Małgorzata Todd