Ja już nie mam słów na tą polską swołocz. Ręka w rękę z Putinem.

Komentarz o tej treści pojawił się pod postem opublikowanym na profilu Grażyny Staniszewskiej, która zacytowała Wołodymira Wiatrowycza uznanego przez Pera Andersa Rudlinga i Grzegorza Motykę za jednego z czołowych realizatorów ukraińskiej polityki historycznej i apologetę OUN i UPA.

W dyskusji wzięli udział między innymi członkowie grupy KOD Podbeskidzie i ukraińscy znajomi znajomi Grażyny Staniszewskiej, w znakomitej większości podzielający poglądy byłej posłanki Unii Wolności z kontrowersyjną przeszłością

Niestety aktualnie rządząca partia PIS nie chce pamiętać, że to była bratobójcza wojna domowa, gdzie ginęli i Ukraińcy, i Polacy

– napisał jeden z internautów na temat wydarzeń, które uchwałą Sejmu nazwano „czystką etniczną o znamionach ludobójstwa” (przepadł wniosek mniejszości by użyć sformułowania ludobójstwo – przypisek rg)

Wiatrowycz zareagował na wpis Kancelarii Premiera, który miał ilustrować zbrodnię wołyńską fotografią płonącego ukraińskiego domu w Sahryniu. Przypomnijmy, że na Zamojszczyznę docierały od 1943 r. – razem z uchodźcami – informacje o mordach na ludności polskiej na Wołyniu. W związku z tym w końcu lutego 1944 r. odbyła się narada Inspektoratu Zamojskiego AK, na której postanowiono zorganizować linię samoobrony przeciwukraińskiej i przygotować partyzancką ofensywę przeciwko Ukraińcom. Na początku marca 1944 r. w AK zapadła decyzja o przeprowadzeniu akcji przeciwko zgrupowaniom Ukraińskiej Powstańczej Armii w Sahryniu, Szychowicach i Łaskowie, co miało uprzedzić spodziewany atak UPA. Miejscowości te uznano za centra koncentracji sił UPA w powiecie hrubieszowskim. Decyzję tę podjęto po tym, gdy wywiad obwodu hrubieszowskiego AK dowiedział się o planowanym na 16 marca 1944 ataku UPA w powiecie hrubieszowskim (który faktycznie nastąpił). Grzegorz Motyka przypuszcza, że za legitymizację tych działań posłużył rozkaz generała „Bora” nakazujący wycinać w pień kolonistów, którzy brali udział w mordach na Polakach. Według tego historyka uznano, że rozkaz dotyczy nie tylko Niemców, ale i Ukraińców.

Śledztwo prowadzone przez IPN w sprawie wydarzeń w Sahryniu zostało w 2010 umorzone, a Instytut uznał, że nie były one zbrodnią. W 2013 śledztwo zostało wznowione.

Według informacji Grażyny Staniszewskiej kontrowersyjne zdjęcie zostało usunięte.

Warto włączyć się w ciekawą akcję w 100 rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości oraz 74 rocznicę Powstania Warszawskiego. Może ta akcja zachęci kogoś aby pierwszy raz oddać krew. Polecamy.

W całej Polsce w ramach 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości oraz 74. rocznicy rozpoczęcia Powstania Warszawskiego można będzie oddać honorowo krew. Do włączenia się w akcję „przelewu krwi” zachęca ks. Tomasz Kancelarczyk, prezes Fundacji Małych Stópek.

„W roku setnej rocznicy odzyskania niepodległości, w kolejną rocznicę rozpoczęcia Powstania Warszawskiego, honorowo oddajmy krew. Dzisiaj nie musimy przelewać krwi na polu walki, ale czynimy to w stacjach krwiodawstwa wdzięczni naszym narodowym bohaterom, pamiętając o tych, którzy oddali życie za wolność naszej Ojczyzny” – napisał ks. Tomasz Kancelarczyk na portalu społecznościowym Facebook.

Proponowany termin oddawania krwi to 30 lipca – 4 sierpnia 2018 roku.

źródło: http://www.radiomaryja.pl/informacje/przelej-krew-w-rocznice-powstania-warszawskiego/

W każdą wakacyjną sobotę w samo południe ewangelizatorzy wyjdą na beskidzkie szczyty!

Ewangelizacja w Beskidach co roku przyciąga tysiące wiernych i miłośników gór z diecezji bielsko-żywieckiej, krakowskiej, katowickiej, gliwickiej, sosnowieckiej i innych. Wspólnoty ewangelizacyjne z parafii Żywiecczyzny wraz z franciszkanami z klasztoru w Rychwałdzie zapraszają już na kolejną edycję! Tym razem przewodnikami każdego ze spotkań będą „ludzie gór” – postacie biblijne: Mojżesz, Jozue, Dawid, Eliasz, Matatiasz, Ezechiel, Jezus Chrystus i apostołowie.

W tym roku kolejnymi zdobywanymi szczytami będą:

Łosek – 7 lipca,
Pilsko – 14 lipca,
Leskowiec – 21 lipca,
Stożek – 28 lipca,
Hala Krupowa – 4 sierpnia,
Błatnia – 11 sierpnia,
Rycerzowa – 18 sierpnia,
Wielka Racza – 25 sierpnia.

Na każdy szczyt można iść dowolnie wybranym szlakiem tak, by na 12.00 dotrzeć do celu na Mszę Świętą, która wieńczy wędrówkę.

Polecamy wspaniałe duchowe przeżycia na szczytach Beskidu Żywieckiego.

źródło: www.aniolbeskidow.pl

Szanowni Państwo!

Są dwa podejścia do finansów – tradycyjny i nowoczesny. Tradycyjny polega na tym, że najpierw się pieniądze zarabia, a później wydaje; nowoczesny – odwrotnie. W praktyce wygląda to tak, że na ten sam samochód człowiek nowoczesny musi pracować znacznie dłużej niż konserwatysta. Bank nie zadowoli się byle jakim procentem. Lichwiarz nie spocznie, póki nie wydusi z kredytobiorcy ostatniej kropli krwi. Z chwilą gdy zaczynasz pracować na spłatę kredytu, twoja wolna wola się kończy. Paradoksalnie, drogimi samochodami jeżdżą i w apartamentach mieszkają (do czasu bankructwa) właśnie niewolnicy.

Przy kolejnej próbie ocenzurowania Internetu jedni uważają, że tu chodzi „tylko” o pieniądze, a inni, że o indoktrynację. Nie należy natomiast zapominać, że w sumie to, to samo. Kto ma pieniądze, ten ma władzę, a kto ma władzę, ten ma pieniądze. Czy zatem, normalny człowiek może znaleźć jakieś wyjście z tego zaczarowanego kręgu?

Może. Należy użyć broni wroga. Panom współczesnych niewolników bardzo zależy na bezgotówkowych obrotach finansowych, bo to daje nieograniczoną kontrolę poddanych. Pójdźmy zatem o krok dalej i działajmy nie tyle „bezgotówkowo”, co wręcz na zasadzie barteru. Takie działania wymagają oczywiście zaufania obu stron. Ale czy nie lepiej zaufać konkretnemu człowiekowi niż bankowi? To jest oczywiście pytanie retoryczne.

Zacznijmy działać na zasadzie wymiany dóbr. Nie mam na myśli jałmużny, ani działalności charytatywnej, tylko współpracę dla osiągania wspólnych celów. Potraktujmy to na razie jako temat do konwersacji.

Małgorzata Todd

O 20.10 w TVP INFO wywiad z prof. Markiem Janem Chodakiewiczem amerykański historyk polskiego pochodzenia, profesor w The Institute World Politics specjalizujący się w badaniu stosunków polsko – żydowskich, tematyki Holocaustu oraz historii Europy Środkowej i Wschodniej XIX–XX wieku. 

Od 2003 jest profesorem historii w The Institute World Politics w Waszyngtonie. W kwietniu 2005 został przez prezydenta Busha powołany do amerykańskiej Rady Pamięci Holokaustu, a od 2008 jest kierownikiem Katedry Studiów Polskich im. Tadeusza Kościuszki (The Kosciuszko Chair of Polish Studies). Od 7 lutego 2018 członek Rady przy Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Polecamy!

źródło: Wikipedia

Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II Rzeczypospolitej Polskiej został ustanowiony na mocy uchwały Sejmu RP z dnia 22 lipca 2016 roku.

Zapraszamy na uroczystości do Milówki

Program:

17.30 – złożenie wiązanki pod pomnikiem obok Rynku w Milówce

18.00 – msza św. w kościele parafialnym

19.00 – wykład dr G. Wnętrzaka

20.00 – wieczór poezji K. Węgrzyna w Domu Katolickim ul. J. Kazimierza 128, Milówka

Aż na lekarstwo brakuje w naszym polskim kinie filmów, które mogły by zachwycić także inne narody. Ten zwiastun wygląda zachęcająco.

Na pewno się wybierzemy na ten film!

Na razie polecamy zwiastun!

Dobrze, że taki film powstał w 100 – lecie niepodległości Najjaśniejszej Rzeczpospolitej.

28 czerwca odbyło się uroczyste otwarcie Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Żywcu. Zajęcia prowadzone są w budynku Zespołu Szkół Samochodowych w Żywcu ul. Grunwaldzka 10. Wcześniej zajęcia prowadzone były w przy ul Ks. Prałata Stanisława Słonki 4 w Żywcu, jednak z uwagi na warunki lokalowe w budynku niezbędne było znalezienie innej lokalizacji. Na modernizację dachu, pomieszczeń oraz zakup wyposażenia Powiat Żywiecki wydał blisko 420 tys. zł.

W uroczystym otwarciu wzięli udział między innymi: Dyrektor biura poselskiego Posła RP Kazimierza Matusznego – Maria Wisińska-Kurz, Wicekurator Oświaty – Jacek Szczotka, Wicestarosta Żywiecki – Stanisław Kucharczyk, Członek Zarządu Powiatu – Józef Stopka, Przewodniczący Rady Powiatu – Roman Rokita, Radny Powiatu – Adrian Midor, Dyrektor Wydziału Oświaty i Wychowania Starostwa Powiatowego – Andrzej Widzyk, Zastępca Burmistrza Miasta Żywca – Marek Czul, Wójt Gminy Świnna – Henryk Jurasz, Dyrektor Poradni – Magdalena Nowakowska, ks. Adrian Trzopek oraz dyrektorzy zaprzyjaźnionych poradni.

Po uroczystym przecięciu wstęgi i poświeceniu obiektu odbyła się część oficjalna poprzedzona występami miedzy innymi dzieci z Przedszkola nr 1 w Żywcu.

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Żywcu jest publiczną placówką oświatową, z usług, której dobrowolnie i nieodpłatnie korzystają dzieci, młodzież oraz ich rodzice i nauczyciele. Placówka obsługuje dzieci zamieszkałe na terenach gmin: Żywiec, Lipowa, Radziechowy-Wieprz, Świnna, Jeleśnia, Koszarawa, Łodygowice, Łękawica, Gilowice, Ślemień, Czernichów. Poradnia jest również poradnią specjalistyczną, co oznacza, że obejmuje opieką także dzieci słabowidzące i niewidzące, słabosłyszące i niesłyszące oraz dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera.

Poradnia jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00. Placówka zatrudnia 6 psychologów, 7 pedagogów i 3 logopedów. Zgłoszenia na wizytę w poradni można dokonać osobiście lub telefonicznie. Więcej informacji na stronie poradni (TUTAJ)

Poradnia Psychologiczno- Pedagogiczna

34-300 Żywiec, ul. Grunwaldzka 10

tel. 33 861 33 09- lub 33 861 33 14

źródło: Starostwo Powiatowe

WUML, czyli Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu – Leninizmu, pseudo uczelnia propagująca ideologię komunistyczną działała w każdym powiatowym mieście. Jej animatorem była PZPR, która też na bieżąco działalność WUML – u nadzorowała. Typowała kandydatów na to szkolenie, ustawiała program, dobierała wykładowców i wyznaczała personel administracyjny i wyznaczała personel administracyjny dla tych kursów.

Podobnie jak w innych miastach również w Gdyni WUML działał przez wiele lat PRL – u. Sięgnąłem więc do „Encyklopedii Gdyńskiej” szukając w niej informacji na temat tego rzekomego „uniwersytetu”, lecz hasła WUML tam nie znalazłem. A szkoda, bo przez tę „uczelnię” przeszły setki gdynian w tamtym czasie czynnych zawodowo. W tej sytuacji zdecydowałem się na utrwalenie znanych mi strzępów wiedzy z tego zakresu, w przekonaniu, że za kilka lat nie będzie już osób znających ten dziwoląg z autopsji.

WUML – em kierował Wydział Propagandy KW PZPR i jego gdyński, miejski odpowiednik, pion propagandy KM PZPR z sekretarzem ds. propagandy. Siedziba WUML w naszym mieście mieściła się w ówczesnej Szkole Morskiej, obecnie Akademii Morskiej na Grabówku. Tam w godzinach popołudniowych i wieczornych udostępniano pomieszczenia do zajęć i tam też znajdował się niewielki pokoik, w którym mieścił się sekretariat WUML.

Na dwuletnie zajęcia kierowali sekretarze Podstawowych Organizacji Partyjnych działających w poszczególnych zakładach pracy. W większych zakładach jak stocznie i port, obowiązek ten spoczywał na Sekretarzu Komitetu Zakładowego. Na WUML kierowano kadrę kierowniczą, w tym dyrektorów oraz osoby z tzw. rezerwy kadrowej – potencjalnych kierowników różnych szczebli. Zajęcia odbywały się jesienią i zimą, poza okresem urlopowym. Miały one miejsce w godzinach popołudniowych, w związku z tym zakłady pracy zobowiązane były do udzielenia płatnych zwolnień osobom uczestniczącym w zajęciach.

O ile pamiętam, osoby takie wychodziły z pracy już około godz. 14 aby zdążyć na zajęcia na godz 16. działo się tak dwa razy w tygodniu.

Słuchacze posiadali indeksy, do których wpisywano oceny z egzaminów i zaliczeń. Do wyboru na tych „studiach” były dwa kierunki (?) mianowicie filozofia marksistowska i ekonomia polityczna socjalizmu. Po dwóch latach tych zajęć absolwent otrzymywał po zdanym egzaminie odpowiedni dokument (dyplom?) ukończenia tej wieczorówki.

Niektórzy słuchacze podchodzili bardzo poważnie do zajęć na WUML, widząc w nich szansę na awans zawodowy, bądź też utrzymanie się na zajmowanym, dobrym stanowisku.

Autor: Michał Sikora

źródło: Gdynia-w której żyję

zdjęcie: Dziennik Zachodni

Teza: IV: Postsovieticum jest postlatem apriorycznym w sensie etycznym

Do istoty sowieckiego systemu totalitarnego (zresztą jak i każdego innego totalitaryzmu), należy uznanie własnej władzy za najwyższą, absolutną wartość, której wszystkie inne wartości muszą być podporządkowane. Z tego powodu system ten nie uznaje obiektywnych, obowiązujących w sumieniu norm etycznych. Gdy wchodzi w grę zdobycie, utrzymanie lub umocnienie władzy, są one bez skrupułów łamane i gwałcone. W efekcie, wraz z powstaniem, a potem trwaniem totalitarnego systemu władzy, rodzi się zawsze niekończące się pasmo krzywd i zbrodni, których ofiarami są miliony ludzi, nawet całe narody.

Dla totalitarnych władców nie istnieje również – domagająca się uznania-obiektywna wartość prawdy. Zakłamanie należy więc do istoty takiego systemu. Bez skrupułów sięga się po wszelkiego rodzaju kłamstwa, kiedy tylko wydają się one być „pożyteczne”, gdyż ułatwiają manipulowanie ludźmi.

Wewnętrzny tragizm i głęboka sprzeczność wyraża się tutaj poprzez tłumaczenie swojego postępowania wymaganiami dobra etycznego i sprawiedliwości, podczas gdy kłamstwu nadawane są tylko pozory prawdy, aby było ono przyjmowane i osiągnęło swój cel. Tym samym, pośrednio uznaje się istnienie dobra i prawdy oraz ich wyższość, przez co, w pewnym sensie, oddaje się pokłon wartościom, które zasadniczo się neguje. Sowiecki system totalitarny należy więc osądzić jako pełen fałszu system nieludzki, bo uznanie prawdy i dobra należy do natury człowieka oraz cech różniących go od zwierzęcia.

Z powyższych względów nie można tego systemu zaakceptować, czy też wewnętrznie pogodzić się z jego istnieniem – o ile chce się zachować swoją ludzką godność. W tym sensie mówimy, że postsovieticum jest postulatem apriorycznym z punktu wymagań norm etycznych.

Kłamstwa i zbrodnie totalitarnego systemu sowieckiego trzeba ciągle demaskować, piętnować oraz protestować przeciwko nim w imię wartości i godności człowieczeństwa. Pokrywanie zaś milczeniem wymienionych cech, a także wykroczeń systemu ze względu na taką czy inną politykę lub dyplomację, należy ocenić jako etyczną winę i przejaw pewnej kolaboracji z tym systemem.

Można tu wskazać na znaczenie tzw. procesu norymberskiego po drugiej wojnie światowej. Wtedy to, po raz pierwszy w historii, postawiono przed międzynarodowym trybunałem cały szereg osobistości odpowiedzialnych za zbrodnie hitlerowskiego totalitaryzmu. Nazwano ich wobec opinii całego świata zbrodniarzami, osądzono ich według norm etyki i sprawiedliwości, uznając tym samym wyższość tych norm ponad wszelkimi systemami władzy i ich odpowiedzialność w dziedzinie polityki oraz stosunkach między narodami.

Należałoby postulować, aby w ten sposób wydano sąd na zbrodnie przeciw ludzkości – zarówno komunistycznych, jak i innych totalitarnych systemów. Jednak nie powinno się z tym czekać aż do ich upadku, pociągając je do odpowiedzialności – jak hitleryzm – dopiero ex post. Już teraz powinien działać międzynarodowy trybunał sumienia ludzkości, stawiający pod pręgierzem zbrodnicze systemy w imię apriorycznie uznanych zasad etycznych.

autor: Ks. Franciszek Blachnicki –

źródło: Wydawnictwo: Światło Życie